تربيت کودکان دوقلو

تربيت کودکان دوقلو

نکاتي کاربردي درباره کودکان دو قلو و شخصيت يکسان؟؟؟
لباس يکسان،آري يا خير؟؟؟
همکلاس بودن يا نبودن؟؟؟


1-مهم‌ترين مساله در مورد کودکان دوقلو داشتن رفتار متفاوت با هر كدام از آنهاست. خيلي از مواقع والدين به دليل اينكه فرزندانشان دوقلو هستند با آنها يكسان برخورد مي‌كنند در حالي كه اين رفتار درستي نيست و گاهي بايد با آنها رفتاري كاملا متفاوت داشته باشند. اين مساله به خصوص در مورد دوقلوهاي دوتخمكي (ناهمسان) كه كاملا مي‌توانند از نظر ويژگي‌هاي رفتاري با هم متفاوت باشند و حتي ويژگي‌هاي رفتاري عكس هم داشته باشند، بيشتر صدق مي‌كند.

بنابراين بايد با اين كودكان همان‌گونه كه ويژگي رفتاري متفاوتي دارند، متفاوت رفتار شود. به عنوان نمونه دوقلوهايي هستند كه يكي از آنها از نظر ويژگي‌هاي سرشتي جزو كودكان آسان يا راحت است و كودك ديگر از نظر ويژگي‌هاي سرشتي جزو كودكان دشوار يا كودكان بدقلق محسوب مي‌شود و مي‌توان پيش‌بيني كرد كه كودك بدقلق يا دشوار به دليل ويژگي‌هاي رفتاري، توجه بيشتري از والدين، براي رسيدگي به خواسته‌هايش دريافت مي‌كند.

در حالي كه به دليل همان حسي كه از اسم آنها و ويژگي‌هاي راحت‌بودنشان معلوم است، مديريت رفتار کودکان راحت براي والدين بسيار آسان است و ممكن است حتي توجه كمتري دريافت كنند و به نوعي مورد غفلت و بي‌توجهي در مقايسه با قل بدقلق خود قرار بگيرند. بنابراين خانواده‌ها بايد به اين امر واقف باشند كه با هر كودك براساس ويژگي‌هاي رفتاري‌اش برخورد و رفتار کنند.

2- کودکان دوقلو را «دوقلوها» صدا نزنيد. خانواده ها و اطرافيان هيچگاه اين دو کودک را تحت عنوان «دوقلوها» صدا نزنند و اسم هاي همراه به کار نبرند و مراقب باشند که حتما از اسم بچه ها براي صدا زدنشان استفاده کنند. در واقع شما زماني که اين دو را «دوقلوها» صدا مي زنيد برايشان يک هويت مشترک مي سازيد که مي تواند به اين رابطه آسيب بزند.

3-. در دعوايشان دخالت نکنيد: توصيه مي‌شود هنگامي که کودکان دوقلو با يکديگر دعوا مي‌کنند پدر و مادر در دعواي آنها دخالت نکنند و اگر مجبور به دخالت شدند حتما خودشان را ملزم کنند که قضاوت نکنند و نگويند که تقصير با چه کسي است. به دليل اينکه هميشه متهم مي‌شوند که عدالت را رعايت نکرده‌اند و به نفع طرف ديگر قضاوت کرده‌اند. بنابراين براي اينکه متهم نشويد بهتر است قضاوتي نداشته باشيد و اگر ناچاريد دوقلوها را از هم جدا کنيد – به دليل صدمات احتمالي که ممکن است به هم وارد کنند – فقط وظيفه جداکردن و آرام کردن محيط خانه را برعهده داشته باشيد و حتي‌المقدور قضاوت نکنيد. اما اگر مجبور به قضاوت شديد حتما هميشه حق را به حق‌دار بدهيد. اين قضيه در خصوص کودکاني که اختلاف سني کمي نسبت به يکديگر دارند نيز صدق مي‌کند.

4-اعضاي خانواده پيش از هر چيزي بايد سعي کنند به کودکانشان ياد بدهند که کارهايشان را مستقل از هم انجام بدهند. برخي پدر و مادرها براي اينکه دوقلوها در بزرگسالي منزوي نشوند به هم نزديکشان مي کنند و پيوندهاي کاذب ميانشان ايجاد مي کنند. درحالي که بچه ها بايد خودشان توانايي هاي خود را شناخته و در مسير صحيح حرکت کنند.

5-لباس هم‌رنگ و هم‌شکل به آنها نپوشانيد. مشکل ديگري که در خيلي از فرهنگ‌ها بخصوص فرهنگ ما وجود دارد در مورد پوشش دوقلوهاست. به گونه‌اي که خانواده‌ها مي‌گويند خود دوقلوها نيز اصرار دارند پوششي يکسان داشته باشند درحالي که حتما بايد پوشش کودکان دوقلو از ابتدا کاملا با هم متفاوت باشد. شايد زماني که کودکان بزرگ‌تر مي‌شوند روي طرح لباس اصرار داشته باشند که يکي باشد اما حتما با متمايزکردن رنگ لباس آنها را از يکديگر تفکيک کنيد. حتي بهتر اين است که طرح لباس‌ها نيز متفاوت باشد. به علاوه بايد از هرکدام از دوقلوها نظرشان را در مورد انتخاب وسايل مورد نيازشان بپرسيد.

6-بهتر است همکلاس نباشند: در مورد حضور کودکان دوقلو در مهدکودک يا مدرسه حتي‌الامکان تا جايي که مقدور است بخصوص در مدرسه بايد کلاس‌هايشان با هم متفاوت باشد. به دليل اينکه کودکان دوقلو بعد از مدتي ياد مي‌گيرند به جاي اينکه نيازهاي عاطفي‌شان را از همسالان خود بگيرند از ‌قل ديگر دريافت کنند و اين مساله باعث مي‌شود به جاي اينکه پيوند عاطفي آنها بسيار قوي باشد در مهدکودک و بخصوص در مدرسه کودکاني منزوي شوند و تمام مدت زنگ تفريح را با هم بگذرانند. در حالي که اگر کلاس‌هايشان با هم متفاوت باشد کودکان ياد مي‌گيرند هر کدام شبکه اجتماعي خود را داشته باشند و دوستان جديدي پيدا کنند.

7-دوقلو‌ها از با هم بودن زياد خسته مي‌شوند. بعد از مدتي نياز دارند زماني را به خود اختصاص دهند. اغلب فکر مي‌کنيم چون دوقلوها با هم به دنيا مي‌آيند و مدت زمان زيادي را با هم مي‌گذرانند پس مجبور به زندگي با هم هستند، اما لازم است زمان‌هايي را جدا از هم سپري کنند.

8-دوقلوها در مراحل کودکي و نوجواني بيشتر از مراحل ديگر از خود رفتارهاي مشابهي را نشان مي دهند و نسبت به وابستگي هايشان به هم حساسيت کمتري دارند اما در سنين جواني، ميانســـالي و بزرگسالي حســاسيت دوقلوها نسبت به وابستگي شان به يکديگر بيشتر شده و گرايش بيشتري نسبت به مستقل شدن از خود نشان مي دهند.

9-براي والدين کودکان دوقلو،بسيار مفيد است مستقيما با بچه‌ها وارد بازي شوند، مهارت‌هايي مانند نحوه استفاده از اسباب‌بازي، حفظ نوبت و داد و ستد وسايل بازي را تمرين کنند. والدين مي‌توانند اين مهارت‌ها را اجرا وهر دو بچه را براي انجام مهارت‌ها تشويق کنند.

10-اگرچه هميشه امکان‌پذير نيست، ولي هر چند وقت يکبار پدر يا مادر فقط با يک بچه حتي به مدت 5 دقيقه، زماني را به تنهايي بگذارند. اين تمرين براي ايجاد هويت منحصر به فرد هر يک از آنها مفيد است.

11-نگهداري از دو نوزاد کمي بيشتر از يک کار تمام وقت است. به همين دليل ممکن است ناگهان به خودتان بياييد و ببينيد که يک هفته است که از خانه بيرون نرفته‌ايد. تکرار اين ماجرا مي‌تواند باعث افسردگي و خستگي شما شود. سعي کنيد حتي اگر شده با نوزادان، گاهي از خانه بيرون برويد تا حال‌تان عوض شود. در‌‌نهايت بايد توجه داشته باشيد که صاحب 2 فرزند شدن دليل نمي‌شود که همسرتان و رابطه شخصي بين خودتان را فراموش کنيد. بزرگ کردن دوقلو‌ها نبايد تمام زندگي شما را به خود اختصاص بدهد. بعد از چند ماه اول سعي کنيد به تدريج به زندگي عادي بازگرديد.

12-«من تو رو از اون يکي بيشتر دوست دارم!» به جاي ارزش گذاري بر ماهيت وجودي يک قل، ويژگي هاي مثبت و دوست داشتني هر قل را بيان کنيد.

13-شماها مي تونين فکر همو بخونين؟» بهتر است ارتباط خاص دوقلوها را با خرافات نياميزيم. دوقلوها الگوي فکري مشابهي دارند زيرا ژنتيک آنها مشابه است اما اين ارتباط را بيشتر مي توان به ارتباط فکري ? نفر که فوق العاده با هم صميمي هستند، شبيه دانست.

14-«تو کدومي؟» بهتر است پرسشتان را مودبانه کنيد: «اميدوارم تشخيص ضعيف من را ببخشيد؛ شما دو تا واقعا شبيه هستيد، شما… هستي يا…؟»

15-در بين دوقلوها مقايسه اين که کدام بهتر غذا مي‌خورد، زودتر حرف مي‌زند يا راه مي‌رود، بسيار ديده مي‌شود. اما رفتار مناسب اين است که با هر يک بايد به شيوه اي مستقل برخورد داشت.

16-بهتر است والدين از اسامي هم قافيه استفاده نکنند لزومي ندارد اسم دوقلوها شبيه باشد زيرا وابستگي زيادي بين آن ها ايجاد مي کند.

17-اشتن تجربه هــــاي مستقل زندگي در حوزه هـــاي گوناگون مي تـــواند وابستگي هاي دوقلوها را کمرنگ کند و همچنين داشتن برنامه ريزي هاي مستقل و هماهنگ بــا تـــوانمندي و استعدادهاي منحصر?به فرد دوقلوها عامل بزرگي در جلوگيري از شکل گيري وابستگي مفرط است.

18-دوقلوها دوست دارند به آنها به چشم يک انسان عادي و مستقل نگاه شود.

19-دوقلوها نبايد در يک موقعيت مشابه مستمر قرار بگيرند. تاکيد اساسي روي واژه مستمر است. والديني که هميشه يک رفتار را با يک قل دارند و رفتار ديگري با قل بعدي، يکي را سمت راست مي خوابانند، ديگري را سمت چپ و حتي در شيردهي اين مسئله را در نظر مي گيرند بايد در نظر داشته باشند که اين رفتارها ناخواسته روي شکل گيري شخصيت کودک تاثير مي گذارد.

20-شايد مايه خوشحالي‌تان شود که بدانيد بزرگ کردن کودکان دوقلو هرسال آسان‌تر مي‌شود. با بزرگ شدن آن‌ها، ديگر آن‌ها با هم مي‌خوابند. با هم بازي مي‌کنند و کمتر از کودکان ديگر مزاحم والدين‌شان مي‌شوند.
و در نهايت بايد بدانيم که: دوقلو‌ها جذابيت‌هاي خاص خودشان را دارند و درست به همان اندازه بايد مراقب تله‌هايي که در تربيت آن‌ها وجود دارد، باشيم.

منابع:
1-سخنان دکتر خدابخشي
2- http://www.koodakonline.com

 

 

 

 

 

 

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *